روزى پيغمبر عليه السّلام آنجا آمدى ، و قبّه اى از بهر وى بزدندى و پيغمبر آنجا بنشستى تا مردمان كار بهتر كنند چون او را بينند . چون يك ماه برآمد از آن بپرداخته بودند . پس سپاه قريش و كافر بر در مدينه آمدند . و مردمان دل شكسته شدند و بترسيدند كه هرگز چنان سپاه نديده بودند به عرب اندر . و بسيار سلاح اندر ميان ايشان بود چنان كه خداى عزّ و جلّ گفت : قوله تعالى ، * ( إِذْ جاؤُكُمْ من فَوْقِكُمْ وَمن أَسْفَلَ مِنْكُمْ وَإِذْ زاغَتِ الأَبْصارُ وَبَلَغَتِ الْقُلُوبُ الْحَناجِرَ وَتَظُنُّونَ بِاللَّه الظُّنُونَا . 33 : 10 ) * و اين وصف خود پيغمبر عليه السّلام بگفته بود كه خداى همى گويد سپاهى آيد كه چشم مردمان خيره شود و دلها از جاى بشود و دستها به لرزه افتد ، و هيچكس نداند كه مدينه از دست ايشان برهد يا نه ، و از پس آن مدينه آبادان بماند . پس پيغمبر گفت : خداى ما را نصرت دهد و ايشان به هزيمت بشوند . پس چون لشكر كافر به هزيمت بشدند ، بسيارى از مشركان ايمان آوردند . و هر كسى را راستى پيغمبر بيقين شد . و خداى عزّ و جلّ بيازمود حديث مؤمنان و منافقان ، و ياد كرد و چنين گفت اندر شأن مؤمنان . * ( وَلَمَّا رَأَ الْمُؤْمِنُونَ الأَحْزابَ قالُوا هذا ما وَعَدَنَا الله وَرَسُولُه وَصَدَقَ الله وَرَسُولُه وَما زادَهُمْ إِلَّا إِيماناً وَتَسْلِيماً . 33 : 22 ) * و اندر شأن منافقان چنين گفت : * ( وَإِذْ يَقُولُ الْمُنافِقُونَ وَالَّذِينَ في قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ ما وَعَدَنَا الله وَرَسُولُه إِلَّا غُرُوراً . 33 : 12 ) * پس چون كافران خندق مدينه بديدند تعجب بماندند كه هرگز نديده بودند و نتوانستند اندر آمدن . و هر روزى كافران به در شهر آمدندى . و پيغمبر عليه السّلام بر لب كنده بنشستى و كس بيرون نشدى و حرب نكردى . و منافقان به شب به شهر شدندى و بخفتندى ، و پيغمبر بر لب كنده بخفتى . و منافقان گفتندى اگر محمّد را كارى افتد به شب ، ما بارى به خانه باشيم چنان كه خداى گفت : * ( وَيَسْتَأْذِنُ فَرِيقٌ مِنْهُمُ النَّبِيَّ يَقُولُونَ إِنَّ بُيُوتَنا عَوْرَةٌ وَما هِيَ بِعَوْرَةٍ إِنْ يُرِيدُونَ إِلَّا فِراراً 33 : 13 ) * . پس كافران بيست و شش روز آنجا بودند و هيچ حرب نبود ، مگر از دور تير به يك ديگر همى انداختندى . و از كافران سه تن كشته شدند . و يكى از مهتران قريش به خندق